رسم چهارشنبه سوری، یکی از جشن‌هایی است که هرساله در ایران به آن می‌پردازند. ولی ایا این رسم پریدن از روی اتش رسمی متعلق به ایران باستان و زرتشتیان بوده است؟، در صورتی که این رسم با سنت ایرانی در تضاد است.

در دوزخ مزدایی مغانه، حتا آتش وجود ندارد، چون تصور وجود آتش که مظهر خداوند و راستی و اشویی (نیکی) است، در دوزخ مشکل است...پس استفاده‌ها و رسومی از آتش در جشن سده و چهارشنبه سوری از پدیده‌های تازه پیداست، و با سنت ایرانی به ویژه از دیدگاه دینی مغایر و در تضاد است. موبد در برابر آتش باید پنام بندد. یعنی پارچه‌ای ویژه که جلوی بینی و دهان وی را بگیرد، تا بازدم او آتش را نیالاید. زن ناپاک و حائض، مرد ناپاکی که بر او غسل و تطهیر لازم است، هر فردی که به نوعی ناپاک شده، حق نزدیک شدن به آتش و استفاده از آن را ندارد.

کتاب: گاه شماری و جشن‌های ایران باستان-صفحه 602و603

نویسنده : هاشم رضی-ایران‌شناس-پژوهشگر-نویسنده-مترجم و او همچنین بیشتر از 20 کتاب در مورد ایران‌شناسی-آیین زرتشت-ادیان جهان و… تالیف کرده است